مقدمه ایی بر رسالت گروه صنعتی کامل در راستای نوسازی ناوگان کشور

با روند کنونی تولید خودروهایی که با فن آوری قدیمی و تفکر یارانه ای در کشور تولید می شوند، روز به روز مشکلات اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی کشور افزایش خواهد یافت. امروزه در بسیاری از کشورهای جهان، طرحهای ملی بلند مدتی را جایگزینی خودورهای فرسوده متداول با خودروهای کم مصرف، با تکنولوژی بالا و آلایندگی کمتر پایه ریزی کرده اند. در اکثر کشورهایی که دارای سابقه فعالیت در از رده خارج کردن خودروهای فرسوده از ناوگان فعال بین شهری بوده اند، برنامه های آموزشی و آگاه سازی همگانی جزء مهمترین برنامه تبدیل به احسن ناوگان حمل و نقل بین شهری تلقی گردیده و مسئولین امر ضمن مهم و موثر ارزیابی نمودن آن، پافشاری زیادی برحسن اجرای آن داشته اند.
بخش «حمل و نقل» به دلیل جایگاه برجسته‌ای که در اقتصاد دارد؛ یکی از شاخص های توسعه‌یافتگی به شمار می‌آید. با توجه به اینکه پیشرفت و توسعه این بخش نقش مهمی در ایجاد تحول سایر بخش های صنعتی، کشاورزی و تولیدی ایفا می¬کند، امروزه بیشتر اندیشمندان و صاحب نظران عرصه اقتصادی رشد و توسعه همه جانبه کشورها را مشروط به توسعه حمل و نقل می دانند و از این صنعت به عنوان محور فعالیت های اساسی و زیربنایی و لازمه تحول رشد و توسعه اقتصادی یاد می کنند.
از سوی دیگر، بررسی عملکرد اقتصادی کشورهایی که در چند دهه اخیر از رشد قابل توجهی برخوردار بوده‌اند؛ بیانگر این واقعیت است که بخش عمده ای از رشد اقتصادی از طریق افزایش بهره وری حاصل شده است. در برنامه های توسعه اقتصادی ایران از جمله برنامه ششم توسعه بر تامین بخش قابل توجهی از رشد اقتصادی از محل ارتقای بهره روی تاکید شده است. در این برنامه هدف گذاری شده است که 8/2 درصد از رشد 8 درصدی از طریق بهره‌وری سبز، بهره وری متکی بر رقابت پذیری و نوآوری و بهره وری در استفاده از منابع آب و خاک و انرژی و جایگزینی خودروهای فرسوده تامین شود .
نظر به اینکه بخش حمل  و نقل نقش کلیدی در به جریان انداختن فعالیت های اقتصادی هر کشور دارد؛ انتظار برآن است که ارتقای بهره وری در این بخش بتواند به طور مستقیم و غیرمستقیم منجر به ارتقای بهره وری سایر بخش ها گردد و بخشی از هدف رشد اقتصادی کشور از محل بهره‌ وری تامین شود. اما بررسی انجام شده در بخش حمل  و نقل جاده ای ایران نشان داده که فرسودگی ناوگان و عدم بازسازی زیرساخت‌ها، قیمت گذاری غیراقتصادی و مدیریت غیربهینه ازیک سو منجر به روند نزولی بهره وری شده و از سوی  دیگر، افزایش مصرف سوخت، آلودگی زیست محیطی، تلفات و تصادفات جاده ای این زیربخش را با چالش هایی مواجه نموده است که این امر ضرورت اهتمام به بازبینی، نوسازی و توسعه روش‌های جایگزین را بیش از پیش ایجاب می نماید. بخش حمل  و نقل جاده ای کشور به  دلیل شبکه خطوط گسترده، بیشترین میزان دسترسی کالا و خدمات به نقاط مختلف عرضه و تقاضای کشور را فراهم نموده است؛ بنابراین این زیر بخش افزون بر آن  که بهترین گزینه در مسافت های کوتاه و متوسط جهت حمل مسافر و بار شناخته شده است؛ نقش مهمی در رشد اقتصادی، افزایش رفاه اجتماعی و کمک به بسط تجارت و رشد صنعت دارد. بررسی آماره های منتشره توسط سازمان راهدرای حمل  و نقل جاده ای در دهه های گذشته نشان می دهد در بین روش های مختلف حمل  و نقل کالا، حمل  و نقل جاده ای با بیش از 90 درصد جابجایی در سطح کشور، عمده ترین روش حمل کالا به شمار می‌آید؛ به  طوری  که سالانه بیش از 500 میلیون تن بار توسط 25748 هزار سفر ناوگان باری، در سطح کشور با متوسط وزن 14 تن و متوسط مسافت 499 کیلومتر در هر سفر از طریق جاده جابه جا می شود.
همچنین آمارهای جهانی بالا بودن میزان مصرف سوخت در بخش حمل  و نقل جاده ای ایران را نشان می دهند؛ به  طوری که در ایران با مصرف بیش از 33 لیتر سوخت برای حمل هزار تن بار، دو برابر کشورهای مصر و چین و چهار برابر هند و اندونزی سوخت مصرف می شود. در این راستا طبق گزارشات دفتر برنامه ریزی کلان انرژی وزارت نیرو، سهم انتشار گازهای آلاینده و گلخانه ای حمل  و نقل جاده ای ایران طی دهه گذشته، به  طور متوسط به ۸۴ درصد می رسد که نسبت به بقیه زیر بخش های حمل  و نقل نسبتا بالا است. بنابراین، شرایط حمل  و نقل جاده ای ایران مناسب نبوده و فرسودگی ناوگان جاده ای متناسب با جایگاه راهبردی ایران در منطقه نمی باشد. به عبارت روشن تر، کیفیت نازل و فرسودگی ناوگان حمل  و نقل جاده ای موجب کاهش بهره وری در این بخش شده است در همین راستاشرکت کامل دیزل از شرکت های زیر مجموعه گروه صنعتی کامل تصمیم گرفته راهکارهایی را در زمینه نوسازی ناوگان حمل و نقل بین جاده ای بکار گیرد تا در اعتلای کشور عزیزمان نقشی مهم برعهده گیرد.